ชื่อเรื่อง การศึกษาทักษะการรอคอยของเด็กออทิสติกโดยการสอนด้วยเรื่องราวทางสังคมสำหรับเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ ห้องส้มส้ม ศูนย์การศึกษาพิเศษ ประจำจังหวัดอ่างทอง
ผู้วิจัย ฤทธิชัย บึกนันตา
ปีการศึกษา 2567
วันที่เผยแพร่ 31 มีนาคม 2568
บทคัดย่อ
ชื่อเรื่อง:
การศึกษาทักษะการรอคอยของเด็กออทิสติกโดยการสอนด้วยเรื่องราวทางสังคมสำหรับเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ ห้องส้มส้ม
ศูนย์การศึกษาพิเศษ ประจำจังหวัดอ่างทอง
ผู้วิจัย: นายฤทธิชัย บึกนันตา
ปีการศึกษา: 2567
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) พัฒนาทักษะทางสังคมด้านการรอคอยของผู้เรียนออทิสติกโดยใช้ชุดการสอนเรื่องราวทางสังคม
(2) ศึกษาผลของการสอนที่มีต่อพฤติกรรมการรอคอยของผู้เรียน
การวิจัยเป็นแบบกึ่งทดลอง (Quasi-experimental Research) โดยใช้รูปแบบ
One-Group Pretest-Posttest Design กลุ่มตัวอย่างเป็น ผู้เรียนออทิสติกระดับประถมศึกษา
จำนวน [จำนวนคน] คน ซึ่งได้รับการคัดเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) การทดลองดำเนินการเป็นระยะเวลา [จำนวนสัปดาห์] สัปดาห์
เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย
ได้แก่
(1) ชุดการสอนเรื่องราวทางสังคมเกี่ยวกับการรอคอย (2) แบบสังเกตพฤติกรรมการรอคอย และ (3) แบบสอบถามความคิดเห็นของครูและผู้ปกครอง
การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
และการทดสอบค่าทีแบบพึ่งพากัน (Paired t-test)
ผลการวิจัยพบว่า
1.
ผู้เรียนออทิสติกสามารถรอคอยได้นานขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ
.05
หลังจากได้รับการสอนเรื่องราวทางสังคม โดยพฤติกรรมเชิงลบ เช่น
การร้องไห้ โวยวาย หรือกระสับกระส่ายลดลง ขณะที่พฤติกรรมเชิงบวก เช่น
การใช้เทคนิคเบี่ยงเบนความสนใจหรือนั่งรออย่างสงบเพิ่มขึ้น
2.
ความคิดเห็นของผู้ปกครองและครู พบว่า 80% ของผู้ปกครอง เห็นว่าผู้เรียนสามารถรอคอยได้นานขึ้น และ 70% ของครู เห็นว่าผู้เรียนสามารถนำทักษะนี้ไปใช้ในบริบทอื่นๆ ได้
ข้อเสนอแนะ
ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าการใช้
ชุดการสอนเรื่องราวทางสังคม เป็นแนวทางที่มีประสิทธิภาพในการพัฒนาทักษะการรอคอยของผู้เรียนออทิสติก
อย่างไรก็ตาม ควรมีการฝึกฝนต่อเนื่องในสถานการณ์จริง
และบูรณาการร่วมกับการสอนในห้องเรียนและที่บ้าน
เพื่อให้ผู้เรียนสามารถนำทักษะดังกล่าวไปใช้ได้อย่างยั่งยืน
คำสำคัญ:
การรอคอย,
ทักษะทางสังคม, เรื่องราวทางสังคม, ผู้เรียนออทิสติก