ชื่อเรื่อง การพัฒนาทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนปลาย
ผู้วิจัย นายวัชรากร พัชรวราวิต
ปีการศึกษา 2568
วันที่เผยแพร่ 30 มิถุนายน 2568
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงปฏิบัติการในชั้นเรียนครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจปัญหา
อุปสรรค
และพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนปลาย จำนวน 15 คน โรงเรียนวัดรุ้ง (วิบูลย์วิทยาคาร)
ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสังเกตพฤติกรรมการบรรเลง
แบบสัมภาษณ์นักเรียน แบบทดสอบปฏิบัติการบรรเลงฆ้องวงใหญ่ แผนการจัดการเรียนรู้
และบันทึกการสอนของครู
การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์เนื้อหาสำหรับข้อมูลเชิงคุณภาพ และสถิติพื้นฐาน
(ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน) รวมถึงการทดสอบ Paired-sample
t-test สำหรับข้อมูลเชิงปริมาณ
ผลการวิจัยพบว่านักเรียนมีระดับทักษะการบรรเลงฆ้องวงใหญ่สูงขึ้นภายหลังได้รับการจัดการเรียนการสอนตามแนวทางที่พัฒนาขึ้น
โดยเฉพาะในด้านความถูกต้องของทำนอง ความแม่นยำของจังหวะ และเทคนิคการตี
ปัญหาสำคัญที่พบก่อนการทดลอง ได้แก่ ความสับสนในตำแหน่งโน้ต การควบคุมจังหวะ
การขาดเทคนิคการตีที่ถูกต้อง การขาดแรงจูงใจ การขาดสื่อการเรียนรู้
และความไม่มั่นใจในตนเอง แนวทางการจัดการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น
ซึ่งรวมถึงการใช้สื่อเทคโนโลยี การเรียนรู้แบบเพื่อนช่วยเพื่อน
การให้ข้อเสนอแนะเฉพาะเจาะจง การจัดกิจกรรมบรรเลงร่วมกัน
และการสร้างบรรยากาศเชิงบวก
มีส่วนช่วยแก้ปัญหาและส่งเสริมการพัฒนาทักษะของนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ผลการวิจัยนี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการประยุกต์ใช้เทคนิคการสอนที่หลากหลายและเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญในการพัฒนาทักษะดนตรีไทย
คำสำคัญ:
ฆ้องวงใหญ่, ทักษะการบรรเลง, การจัดการเรียนการสอนดนตรีไทย